Tek hücreli bi canlı bile amaç taşırken amaçlarım yok diye hayıflanıyorum. Pavlov'un köpeği bile habersizde olsa milyonlarca kpss kitabında adını gösterdi. İlginç belki de doğrudur bu, biz bir ara formdan başka bir şey değiliz yada tek ben böyle miyim, ne bileyim. üremek temelli bir eksenimiz var nesli sürdürüyorsan önemi yok bilgi düzeyinin, güzelliğinin, özelliğinin büyük resimde. Sadece gelecekteki minyatürün kaygısı olacak bunlar da, bugün bize olduğu gibi. Kapa gözlerini ve hayallerinin hep önceden yapılmış şeyler olduğunu düşün ve bi orijinalliğin kalmadığını gör. Özgürüz diyoruz ama üretmedikçe bi başkasının giy dediklerini seçebilecek, izle dediklerini izleyecek, dinle dediklerini dinleyecek, sözlerini yineleyeceğiz. Ya çok geç doğmuşuz bu dünyada veya düşünüp üretmek zor geliyor hazıra sarılmaktan. İkilemlerle dolu adımlar, nefesi zorlayan karbon monoksit havalar, takım elbisede solgun binalar solgun yüzler arasında bordro telaşı, ilkel hallerin günah ayıp sayıldığını düşünüp bilinçaltına itilen gerçek yanımız arasında sürüklenip duracağız. hepsi benim hepsi bizim kapatıp gözlerimi kalbimi açtım beynimdeki fazlalıkları akıtma vakti geçiyor duşta kıvrımlar çizdirerek zamana.. Bunu tekrar düşünmeliyim o zamana kadar gözlerimle konuşacağım burnumla yemek yiyip sigaramı değil saçlarımı yakacağım ve kusmak yerine ağzımdan boşalacağım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder