skip to main |
skip to sidebar
Neye üzülüyorum konu ne?
Malum bildiğin üzere gereksiz bir tartışmanın içine girdik ki gereksizliği göreceli elbette sen bunun bi tür prova olduğunu düşünüyorsun ki dışardan bakınca öyle evet sonda gerekli hissedeceğim. Benim takıldığım nokta tartışmak değildi, tartışma yorsa da bu değil konu bence, benim şaşırdığım nokta; benim bu tarz bi şekilde sınava tabi tutulmam (dediğin gibi kısmen gururumun alt edilir olması olabilir kafamı kurcalayan ki zaten hep edilir ben aksine inanmak istesem de sevince hep yenilir oluyorum bu nasıl kibir çözemedim), bunun yanında dalga geçildiğini düşünmek olabilir ki gülüş tınısı ilk kez garip geldi o an ki aslında herkes biraz dalga geçilirdir ben hep geçmekten unutmuşum galiba kendimi, birkaç günlük süren ütopik sohbetin gerçekliğe yüz üstü çakılması olabilir ki bu iyi mi kötü mü bilmiyorum zaten hep yüksek gitmeyecekti belki de kısaltmış olduk uçuş süresini ki doğru zeminini bulmuş oldu, geçmişte ''ben o değilim ben sandığın gibi değilim benden nasıl beklersin'' tarzı kendimi nafile savunma gayretlerim olabilir çünkü özellikle konu kadınlık ve bunun üzerinden erkeğe yansıtılan karşı daraltıcı argümanlar ve tartışmaya kapalı kutsanmış konular olunca canım sıkılıyor zaten doğal olarak kadının bunu kullanmasından ötürü cinsel yönelimimi bile sorgulayacak raddeye gelmiştim ne kadar estetiğini beğensem bile ama şu an düşündüğüm tek şey taşlansa da savunmak kendi düşüncemi tek kalacağımı bilsem bile. hangisi tam sebep bilmiyorum ama en çok beni sarsan bu tarz bi durumun benim için sıradan geçişinin olmayacağını tahmin etmeni beklerdim belki de bekleyerek bunu yapıp o sevmediğin kibir olgusunu ve diğer tüm aklı başında olamayışları tepetaklak etmek, yeniden dizayn etmek de istemiş olabilirsin ki bu denli düşündüysen gayet zekice. hoş belki de artık eskisi kadar kırılgan ve alıngan değilim sözümü dayanak görmüş de olabilirsin ama satır aralarındaki iç çelişkilerimden de bunu kaybetmenin ne denli zor olduğunu da bilen birisin bunun için yüzleşmek gerekli daha önce dediğin gibi olayın içine girmeden verilen tepkiler hep ideal olsa da içinde çok farklı olabiliyor. Başım ağrıyarak başladığım sohbette keyifle 4 saat geçirip ağrım sızım kalmamışken tekrar başa döndüm arada bir sürü şey öğrenip bir sürü şema yakıp yıktım zihnimde iyisiyle kötüsüyle gerekliydi. Garip yani cidden resmen bi salıncak gibi, ne kadar yukarı çıkarsan o kadar ters yönde de itiliyorsun. Ne kadar yükseldiysen o kadar düşüşün şiddetli oluyor. Belki de hep satır aralarında senin vurguladığın gibi denge ve düşük metronom olması gerekiyordu. Anlaşılıyorum galiba lan fikri bana o kadar büyülü gelmiş ki çok fazla parlatmış olabilir her şeyi. Çok fazla parlaklığın sonu genelde zifiri karanlık olur zaten. Bunu sana sitem için yazmadım veya bi soğuma da olmadı sadece yazmak zorundaydım çünkü yazmasaydım rahatlayamazdım, kendini üzmene de gerek yok yaşanması gerekliydi ve öğrenilmeliydi. değer verince bokunu çıkarmak ile kimseye değer vermemek arasında kafası kesikçe yaşamak çok zor bunu öğreneceğim kalın kafama girecek eninde sonunda. keşke böyle bi insan olmasaydım ama böyle olmasaydım da o da tatmin etmeyebilirdi. son olarak; özgüveni yüksek birisi olduğum için bu testin zor olduğunu ama gerekli olduğunu düşünüyorum, bu sınavlar canımı acıtsa da güçlendirecek bu kırılganlıklarımı azaltacak, abartma eğilimimi her açıdan dizginleyebileceğim belki haz azalacak belki acı haz verecek ama hata da azalacak aynı oranda keyif de. ve daha ayakları yerde insana dönüşeceğim, teşekkür ederim beni böyle sınadığın için, artık gülebiliriz beraber.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder